Eetstoornissen
Prowriter is een content management systeem (cms), waarmee u eenvoudig informatie op een website kunt onderhouden, beheren en publiceren zonder te beschikken over technische kennis.
|
5.1 Algemene uitgangsprincipes
Bij de behandeling van patiënten met eetstoornissen geldt een aantal algemene uitgangsprincipes: stepped care, integrale behandeling en voedingsmanagement.
5.1.1 Stepped careHet principe van stepped care houdt in dat aan een patiënt in eerste instantie de minst belastende, goedkoopste en kortste vorm van behandeling wordt aangeboden die mogelijk is en waarvan effect kan worden verwacht gezien de aard en de ernst van de problematiek. Pas als deze minimale interventie onvoldoende effect heeft, wordt naar een intensievere interventie overgegaan. Dit betekent dus niet dat er altijd met een minimale vorm van behandeling kan worden gestart. Wanneer de ernst van de situatie het vereist, kan er meteen een meer intensieve behandeling nodig zijn. Voor patiënten met anorexia nervosa geldt met name brede consensus is dat de lagere niveaus van stepped care niet toegepast moeten worden. De complexiteit van het ziektebeeld naast het ontbreken van vroege indicatoren voor behandelingssucces vragen om een specialistische benadering (Dalle Grave, R. e.a. 2000; Wilson, G. 2000).
5.1.2 Integrale behandelingUitgangspunt van elke eetstoornisbehandeling is dat er aandacht is voor de verschillende aspecten van de stoornis. Dat betekent dat de behandeling zich richt op het eetgedrag, het lichaamsgewicht, de lichaamsbeleving, maar ook op algemene psychologische problemen zoals onzekerheid, perfectionisme en trauma’s, en op problemen in het systeem en het sociaal-maatschappelijk functioneren.
5.1.3 VoedingsmanagementEen van de behandeldoelen bij eetstoornissen is normaliseren van het eetpatroon. Normale gezonde voeding houdt in dat de patiënt een evenwichtige voeding krijgt die voorziet in de behoefte aan macro- en micronutriënten. Hierbij dient er rekening mee gehouden te worden dat deze voeding voldoet aan de specifieke behoefte en tevens bijdraagt aan de gezondheid, zowel in het heden als in de toekomst (preventie van ziekten). Bij eetstoornissen betekent gezonde voeding ook dat er regelmaat (structuur) en voldoende variatie in het eetpatroon zit, dat producten niet vermeden worden en dat er niet op een rigide manier met eten wordt omgegaan. Om patiënten te motiveren tot veranderen van hun eetgedrag is voedingsmanagement een belangrijk hulpmiddel. Voedingsmanagement is het geven van voorlichting over voeding, eetgedrag en voedingsgerelateerde onderwerpen en over de gevolgen van een eetstoornis voor het lichaam. Het helpt de patiënt zich bewust te worden van het afwijkende eetpatroon en/of de irreële gedachten omtrent voeding en gewicht. Voedingsmanagement wordt gecontinueerd tot de patiënt een normaal eetpatroon heeft ontwikkeld en weet te behouden. Een eetdagboek kan een hulpmiddel bij voedingsmanagement zijn.
Doelen van voedingsmanagement zijn:
In de diagnostische fase vindt er beoordeling plaats van het eetpatroon, het eetgedrag en de voedingstoestand. Dit gebeurt aan de hand van een gedetailleerde voedingsanamnese waarbij ook aandacht besteed wordt aan compensatiegedrag, gewichtsverloop en gedachten over voeding. Met behulp van de voedingsanamnese en een energiebehoefteberekening worden in samenspraak met de patiënt de energiebehoefte en het individuele voedingsadvies, dat voldoet aan de richtlijnen gezonde voeding, vastgesteld.
Aanbeveling
LiteratuurDalle Grave, R., V. Ricca, T. Todesco. (2000). The Stepped-care approach in anarexia nervosa en bulimia nervosa: Progress and problems.
|
||||||
